Vol moed, enthousiasme en een sterke wil om te slagen in ons doel gingen wij op 29 April naar Kenia. De eerste maand ging alles nog goed. We woonden toen zelf ook in het weeshuis en verhuisden toen naar Nyali. Het weeshuis verhuisde op 5 Juli naar Kikambala. Door de toestanden in Kenia begin 2008 bleven toeristen en vrijwilligers massaal weg. We moesten echt hard werken om de eindjes aan elkaar te knopen. Helaas gebeurden er allemaal vervelende dingen achter elkaar. Helaas vermoedden wij toen niet dat het onze ' eigen vriendelijke meelevende manager was die deze achterbakse dingen deed....

In Oktober 2007 meldde zich Joseph Odhiambo bij ons hij wilde graag een baan. Had het volgens zeggen niet meer naar zijn zin bij het weeshuis! waar hij toen werkte. En sprak niet zo positief over zijn baas... ( de geschiedenis herhaalde zich )  Hij kwam diverse keren terug om ons te overtuigen. Ik voelde mij toen al niet helemaal op  mijn gemak met hem maar wilde hem toch een kans geven gezien zijn ervaringen, zijn ' vriendelijke houding en beloftes.... Wat kan een mens zich vergissen. Mr Odhiambo had helaas hele andere plannen dan wij dachten. Hij wilde het weeshuis overnemen om er zijn voordeel uit te halen. En zodoende plande hij allerlei zeer vervelende acties waarna wij werden lastig gevallen door allerlei authoriteiten. Als gezin hebben wij het heel zwaar gehad door deze gebeurtenissen. Door waarschuwingen van andere weeshuizen! en door zijn eigen stommiteit werd Joseph ontmaskerd als de aanstichter. Natuurlijk werd hij op staande voet ontslagen en kreeg hij uiteindelijk van de CID ( onderzoeksafdeling van de politie) een verbod om zich rondom het weeshuis te begeven. Helaas heeft hij recent het verbod genegeerd maar wij hebben inmiddels al actie ondernomen.

De gebeurtenissen hadden een vreselijke impact op ons gezin en na lang nadenken en overwegen namen wij het besluit terug te keren naar Nederland. Onze kinderen konden niet aarden op school in Kenia en alles bij elkaar genomen was het verstandiger om terug te keren. Niet zo een gemakkelijk besluit als je zo gehecht bent aan de kinderen in Lioness Cubs. We hebben de kinderen duidelijk ons standpunt uitgelegd en afscheid genomen. We hadden geen andere keuze als wij meer zouden willen doen voor het weeshuis.

Inmiddels is er ook een andere stichting actief dat fondsen werft voor kansarme kinderen en Lioness Cubs is hun eerste project. Er is al een groot bedrag binnengehaald voor de start van de bouw dus zoals het er nu uitziet zal in 2009 eindelijk het nieuwe weeshuis gebouwd gaan worden. De grond die wij hebben aangeschaft in 2008 in Kikambala is erg geschikt voor onze plannen.

Wij wonen inmiddels alweer een maand in Amersfoort. Dankzij een lange inschrijfduur hebben wij een eengezinswoning toegewezen gekregen. Een verademing na jaren op een flat. We zijn bezig ons leven weer op de rails te krijgen maar het is niet makkelijk wegens alle gebeurtenissen in Kenia. We zullen ons echter blijven inzetten voor het weeshuis en krijgen hierbij hulp van hele lieve mensen die betrokken zijn bij het weeshuis. Het is jammer dat onze droom om ons in Kenia te vestigen door omstandigheden uit elkaar is gespat. Maar we weten dat onze droom om een weeshuis te laten bouwen binnenkort wel door gaat en dat is het belangrijkste.

Met de kinderen in het weeshuis gaat het erg goed. Zijn zichtbaar gelukkiger in hun nieuwe huis in een prachtige omgeving, altijd water en electriciteit... Nog even en ze hebben weer 4 weken vakantie.. Hoogste tijd voor een verzetje...