Inmiddels alweer terug van
een korte reis naar Kenia. Het was een korte maar leerzame nuttige reis met positieve afloop. Het heeft mij persoonlijk heel goed gedaan deze reis te
maken. Het was ophelderend, een aantal zaken werden voor mij heel duidelijk en hebben mij moed, hoop en inspiratie gegeven om er weer energie
in te steken. Het was hartverwarmend om door zoveel mensen zo verwelkomd
te worden, gemist te zijn, de kinderen weer te zien. Wat zijn sommige gegroeid
in korte tijd! Ze verkeren allemaal in goede gezondheid ook zij die geinfecteerd
zijn. Wat een verschil met toen deze kinderen bij ons kwamen toen was er zo
duidelijk te zien dat zij het HIV virus bij zich dragen. Nu zien ze er net zo
goed uit als degene die niet besmet zijn. Dat is toch wel iets om trots op te
zijn. Dat de verzorging van deze kinderen in goede handen is.
Na een korte safari naar
de Masai Mara besloot ik om meerdere redenen de geplande safari naar Amboseli en
Tsavo voor mijzelf te annuleren.
Voor ik naar Mombasa vloog
ging ik op zoek naar ' mijn straatjongens ".In 2002 begon ik de opvang voor een groep
straatjongens in Nairobi. Helaas liep het allemaal anders dan gehoopt. Van de
groep die uit 8 jongens bestond zijn er nog 4 jongens met wie ik nog contact heb.
James,die momenteel in een weeshuis in Malindi woont. Musyoka die net vader is
geworden van een zoon! Calvin die enorm is gegroeid en Charles. Alle drie werken
zij als ' parking boys' in Nairobi nabij restaurant Simmers. Charles heeft een liedje
geschreven over het leven als straat jongen. Dit liedje staat nu op cd en heet
'Survivor'. Ik zal dit binnenkort op deze site laten horen. Wij gaan proberen om
deze jongens scholing en onderdak aan te bieden. Financieel steun ik de jongens
al via onze stichting L.C.C.
In Mombasa aangekomen direct naar de kinderen gegaan.
Ontzettend fijn om ze weer te zien. Salome en Esther waren nog op school de rest
was thuis. Het was een verrassing voor ze want ik had niemand verteld dat ik zou
komen. Het voelde aan alsof ik thuis kwam...Kon mij eigenlijk niet voorstellen
dat het alweer 4 maanden geleden was dat ik ze voor het laatst zag.Selina liep
mij bijna omver en de kleintjes lieten mijn hand niet meer los.... Wat een
vreugde en tegelijktijd pijn om te beseffen dat het maar voor heel even was dit
keer....
Het
was erg warm en de droogte is in Kenia duidelijk te zien. Het gras rondom het
weeshuis helemaal verdord. Het wachten is op regen zodat alles weer volop kan
groeien en bloeien. De prijzen van voedsel is schikbarend gestegen. Rijst, mais,
groenten alles is bijna verdubbeld in prijzen. Dit betekent dat we ook in het
weeshuis moeten bezuinigen op het duurdere eten en het menu moesten aanpassen!
We zorgen er wel voor dat de kinderen voldoende binnen krijgen! Meer dan ooit
hebben we sponsors nodig nu het eten zo duur is geworden!
Twee dagen later
opnieuw naar het weeshuis, dit keer met Edna
en Brian.Zij waren inmiddels aangekomen voor vakantie. De kinderen zongen een
Nederlands liedje ' in de maneschijn' zo leuk! Ook zongen ze Engelse liedjes en
Edna dirigeerde het kinderkoor hierbij. Oefenen voor de komende bezoekers. Dixon
zong nog het luidst. David liet prachtige tekeningen zien, hij is echt een
talent. Hij was ook behoorlijk spraakzaam. Het gaat goed met de kinderen.
Mama Jane en auntie Maggy zorgen dat alles prima gaat in huize cubs. Momenteel
is het een echte vrouwen team. Mama Jane. Margaret en Judy zorgen binnenshuis
voor de kids, de mannen Frances en Pande zijn de buitenshuis medewerkers! Judy
is sinds kort bij ons, zij is een gediplomeerde kokkin en dus een aanwinst voor
huize Cubs!
Edna en Brian zijn er voor
een 3 weekse bezoek. Wij hebben een ongelooflijke steun aan dit echtpaar dat
zich al jaren belangeloos inzet voor het weeshuis. Vele Engelse toeristen komen op bezoek
en voorzien het weeshuis in deze moeilijke tijden van voldoende voedsel. Ook een
dikke pluim voor onze vriendin Monica die toezicht houdt op het weeshuis en
controle uitoefent of alle regels worden nageleefd. Monica is al jaren de
vriendin van Edna en werkt als taxi chauffeuse in Mombasa. Daarnaast is zij met
hart en ziel bij het weeshuis betrokken en is voor ons een belangrijke steun en
toeverlaat. Ook vind ik steun bij Pastoor Songok uit Shanzu waar ik altijd
terecht kan voor advies en een luisterend oor. Het is fijn te weten dat er
mensen zijn die je kunt vertrouwen en die het echt menen met ons en het
weeshuis.
Edna en Brian zorgen
ervoor dat het stuk land eenvoudig omheind word in Kikambala. We hebben besloten
om op dat prachtige stuk land een nieuw weeshuis te bouwen maar dan zo dat het
eigenlijk gewoon een groot familie huis wordt. Voor ons zijn de kinderen deel
van ons leven en familie van ons geworden. We willen er geen groot weeshuis van
maken maar er vooral voor deze kinderen zijn. We willen wel wat meer voor de
arme mensen doen in Kenia in gebieden waar het echt noodzakelijk is. We krijgen
veel spullen en dit wordt aan de arme mensen uitgedeeld in de sloppenwijken. We
hebben realistische ideeen voor het land dat nabij de oceaan ligt. Het wordt een
fantastisch project !
Inmiddels stromen de
aanvragen voor vrijwilligerswerk weer binnen. Het ziet er veelbelovend uit en
zitten enkele maanden al helemaal vol. In 2008 waren er weinig vrijwilligers
wegens de negatieve berichten in de media. Nu melden de vrijwilligers zich weer
volop aan en dat is toch wel erg prettig. We hebben nog wel enkele plaatsen vrij te
komende maanden en zullen bovendien binnenkort een informatie middag/avond
houden. Dit wordt vermeld op de vrijwilligers pagina.