Introductie

Het  Project

Activiteiten

Vrijwilligers

Nieuwsbrieven

Over ons

Contact

 Maart 2009 even naar Kenia....

Inmiddels alweer terug van een korte reis naar Kenia. Het was een korte maar leerzame nuttige reis met positieve afloop. Het heeft mij persoonlijk heel goed gedaan deze reis te maken. Het was ophelderend, een aantal zaken werden voor mij heel duidelijk en hebben mij moed, hoop en inspiratie gegeven om er weer energie in te steken. Het was hartverwarmend om door zoveel  mensen zo verwelkomd te worden, gemist te zijn, de kinderen weer te zien. Wat zijn sommige gegroeid in korte tijd! Ze verkeren allemaal in goede gezondheid ook zij die geinfecteerd zijn. Wat een verschil met toen deze kinderen bij ons kwamen toen was er zo duidelijk te zien dat zij het HIV virus bij zich dragen. Nu zien ze er net zo goed uit als degene die niet besmet zijn. Dat is toch wel iets om trots op te zijn. Dat de verzorging van deze kinderen in goede handen is.

Na een korte safari naar de Masai Mara besloot ik om meerdere redenen de geplande safari naar Amboseli en Tsavo voor mijzelf te annuleren.

Voor ik naar Mombasa vloog ging ik op zoek naar ' mijn straatjongens ".In 2002 begon ik de opvang voor een groep straatjongens in Nairobi. Helaas liep het allemaal anders dan gehoopt. Van de groep die uit 8 jongens bestond zijn er nog 4 jongens met wie ik nog contact heb. James,die momenteel in een weeshuis in Malindi woont. Musyoka die net vader is geworden van een zoon! Calvin die enorm is gegroeid en Charles. Alle drie werken zij als ' parking boys' in Nairobi nabij restaurant Simmers. Charles heeft een liedje geschreven over het leven als straat jongen. Dit liedje staat nu op cd en heet 'Survivor'. Ik zal dit binnenkort op deze site laten horen. Wij gaan proberen om deze jongens scholing en onderdak aan te bieden. Financieel steun ik de jongens al via onze stichting L.C.C.

In Mombasa aangekomen direct naar de kinderen gegaan. Ontzettend fijn om ze weer te zien. Salome en Esther waren nog op school de rest was thuis. Het was een verrassing voor ze want ik had niemand verteld dat ik zou komen. Het voelde aan alsof ik thuis kwam...Kon mij eigenlijk niet voorstellen dat het alweer 4 maanden geleden was dat ik ze voor het laatst zag.Selina liep mij bijna omver en de kleintjes lieten mijn hand niet meer los.... Wat een vreugde en tegelijktijd pijn om te beseffen dat het maar voor heel even was dit keer....


Het was erg warm en de droogte is in Kenia duidelijk te zien. Het gras rondom het weeshuis helemaal verdord. Het wachten is op regen zodat alles weer volop kan groeien en bloeien. De prijzen van voedsel is schikbarend gestegen. Rijst, mais, groenten alles is bijna verdubbeld in prijzen. Dit betekent dat we ook in het weeshuis moeten bezuinigen op het duurdere eten en het menu moesten aanpassen! We zorgen er wel voor dat de kinderen voldoende binnen krijgen! Meer dan ooit hebben we sponsors nodig nu het eten zo duur is geworden!

Twee dagen later opnieuw naar het weeshuis, dit keer met Edna en Brian.Zij waren inmiddels aangekomen voor vakantie. De kinderen zongen een Nederlands liedje ' in de maneschijn' zo leuk! Ook zongen ze Engelse liedjes en Edna dirigeerde het kinderkoor hierbij. Oefenen voor de komende bezoekers. Dixon zong nog het luidst. David liet prachtige tekeningen zien, hij is echt een talent. Hij was ook behoorlijk spraakzaam. Het gaat goed met de kinderen. Mama Jane en auntie Maggy zorgen dat alles prima gaat in huize cubs. Momenteel is het een echte vrouwen team. Mama Jane. Margaret en Judy zorgen binnenshuis voor de kids, de mannen Frances en Pande zijn de buitenshuis medewerkers! Judy is sinds kort bij ons, zij is een gediplomeerde kokkin en dus een aanwinst voor huize Cubs!

Edna en Brian zijn er voor een 3 weekse bezoek. Wij hebben een ongelooflijke steun aan dit echtpaar dat zich al jaren belangeloos inzet voor het weeshuis. Vele Engelse toeristen komen op bezoek en voorzien het weeshuis in deze moeilijke tijden van voldoende voedsel. Ook een dikke pluim voor onze vriendin Monica die toezicht houdt op het weeshuis en controle uitoefent of alle regels worden nageleefd. Monica is al jaren de vriendin van Edna en werkt als taxi chauffeuse in Mombasa. Daarnaast is zij met hart en ziel bij het weeshuis betrokken en is voor ons een belangrijke steun en toeverlaat. Ook vind ik steun bij Pastoor Songok uit Shanzu waar ik altijd terecht kan voor advies en een luisterend oor. Het is fijn te weten dat er mensen zijn die je kunt vertrouwen en die het echt menen met ons en het weeshuis.

Edna en Brian zorgen ervoor dat het stuk land eenvoudig omheind word in Kikambala. We hebben besloten om op dat prachtige stuk land een nieuw weeshuis te bouwen maar dan zo dat het eigenlijk gewoon een groot familie huis wordt. Voor ons zijn de kinderen deel van ons leven en familie van ons geworden. We willen er geen groot weeshuis van maken maar er vooral voor deze kinderen zijn. We willen wel wat meer voor de arme mensen doen in Kenia in gebieden waar het echt noodzakelijk is. We krijgen veel spullen en dit wordt aan de arme mensen uitgedeeld in de sloppenwijken. We hebben realistische ideeen voor het land dat nabij de oceaan ligt. Het wordt een fantastisch project !

 Inmiddels stromen de aanvragen voor vrijwilligerswerk weer binnen. Het ziet er veelbelovend uit en zitten enkele maanden al helemaal vol. In 2008 waren er weinig vrijwilligers wegens de negatieve berichten in de media. Nu melden de vrijwilligers zich weer volop aan en dat is toch wel erg prettig. We hebben nog wel enkele plaatsen vrij te komende maanden en zullen bovendien binnenkort een informatie middag/avond houden. Dit wordt vermeld op de vrijwilligers pagina.

 

Terug naar nieuwsbrieven

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

|Copyright Lioness Cubs|