In de maand April vertrokken wij als gezin voor een verblijf van 5 weken naar Kenia voor het weeshuis en voor zaken die met het reisbureau te maken hebben. Reeds na een dag kreeg Joaquin diaree die vervolgens 6 ! weken aanhield. We bezochten een lokale dokter, die tussen neus en lippen door zei alsof het de normaalste zaak van de wereld was. 'ja hij heeft Malaria ". Mijn wereld stortte in malaria?? besefte hij wel wat hij zei? Ons kindje net een jaar oud? William nam Joaquin op mijn verzoek mee naar het Aga Khan ziekenhuis en deze deed opnieuw een test geen malaria... maar omdat hij ernstige diaree had, ging zijn weerstand achteruit wat resulteerde in koorts. Hij at haast niets meer door de hitte.. en ook zoon Nathan weigerde nog normaal te eten. We tobten dus met 2 zieke kinderen, en ik wilde eigenlijk alleen maar naar huis. Het grote verschil in temperatuur was dus te heftig voor hen ( van ong 10 in ong 30 graden ) We hebben een aantal keren het ziekenhuis bezocht Joaquin kreeg een huidinfectie waardoor hij allerlei vreemde plekken op zijn buik kreeg. Met antibiotica is het behandeld. Nathan kreeg steenpuisten op zijn onderrug die zich vermeerderden omdat ik deze tegen beter weten in, leeg kneep. Hoewel ontsmet met Betadine, verspreidde het zich toch.

We bezochten bijna iedere dag of om de dag het weeshuis en spendeerden veel tijd in het weeshuis. In die periode gebeurden er het éen en ander. Jane vertelde dat ze niet meer gelukkig was met haar werk en wilde stoppen. Ik heb haar toen voorgsteld om de kinderen ( Diane 3 jaar en Esther 8 jaar ) bij ons te laten tot dat zij ander werk en een huis had. Na heel veel gepraat ging ze accoord. Ze verliet het huis en liet de kinderen bij ons. Dit gebeurde een dag voor mijn verjaardag. Drie dagen later belde ze mij op, ze wilde een gesprek. Ze gaf toen aan terug te willen komen en ik vond het goed. Ze zou weer begin Mei haar werk hervatten. Weer twee dagen later krijg ik een brief van de kinderbescherming dat ik moet komen uitleggen waarom ik Jane's kinderen tegen haar wil houd. Als ik niet zou komen, zouden er gerechtelijke stappen worden genomen ! Ongelooflijk. Denk je iemand te helpen ! Ik heb Jane gebeld en gevraagd haar kinderen direct op te halen. Dat gebeurde een dag later. Zij heeft de kinderen meegenomen. Dat ging niet zonder tranen. Zowel de vrijwilligers als ikzelf moesten een traantje laten, voor mij op zo'n manier weg gaan is onbegrijpelijk. Voor de kinderen zeker niet makkelijk. Ze woont nu in Mtwapa en leeft van haar eigen "business "ze verkoopt een speciale soort pap.

In het huis waren, toen wij kwamen 5 vrijwilligers. Omdat er wat problemen waren geweest omtrent de veiligheid hebben we een meeting gehouden. We waren inmiddels al aangesloten bij de KK ( beveiliging dienst die komt wannneer je de alarm knop indrukt ) De manier waarop geeist werd door de vrijwilligers dat er wat gedaan moest worden aan de beveiliging was zeer negatief. Omdat er veel vrijwilligers waren, en er soms niet veel te doen was, had een vrijwilligster met mijn medeweten "doe dagen "ingesteld. Op deze dagen mag je andere projecten bezoeken. Naar mijn gevoel liep dit uit de hand want de vrijwilligers kregen teveel interesse in andere projecten. Dit was niet mijn bedoeling. Ik heb toen de doe dagen verboden. Helaas viel dit in de verkeerde aarde, en onstonden er wrijvingen, irritaties. Ondanks meerdere meetings om de doelstelling van het project uit te leggen, en de mogelijkheid gegeven te hebben zich uit te spreken is er niets naar voren gekomen dat er algemene ontevredenheid heerste. Begrijpelijk moet echter wél zijn dat wij geen vrijwilligers werven die zélf bepalen hoe en wanneer ze in het huis werkzaam zullen zijn. Ondanks dat je vrijwilliger bent zijn er regels en dat is logisch.

Toen wij naar huis keerden, kreeg ik na enige weken een email van de vrijwilligers dat ze niet tevreden waren en ze dringend een oplossing eisten. Er volgende een waslijst van punten die in mijn ogen excuses waren om in de verdediging te gaan om het huis te mogen verlaten. Als je namelijk toch meer zin hebt om uit te gaan, en te genieten van sun, fun, en sand dan kun je je niet meer aan het werkschema van het weeshuis houden.. De betrokken vrijwilligers hebben het huis verlaten, en naar horen zeggen hebben ze zich inderdaad flink als toerist vermaakt. Triest dat er vrijwilligers zijn die voor zoveel stress kunnen zorgen. Met wat voor een instelling ga je dan naar Kenia?